Μπαίνοντας ο Αρίστιππος
στο σπίτι μιας εταίρας
είπε στον νέο τα εξής
που είχε κοκκινίσει:
«Δεν είν’ ντροπή ένας να
μπει, στο τέλος της ημέρας,
μα ’ναι ντροπή να μην
μπορεί μετά ν’ αναχωρήσει.
Εἰσιών ποτε εἰς ἐταίρας οἰκίαν καὶ τῶν σὺν αὐτῷ
μειρακίων τινὸς ἐρυθριάσαντος,
«οὐ τὸ εἰσελθεῖν,»
ἔφη, «χαλεπόν, ἀλλὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἐξελθεῖν.»
Διογένης Λαέρτιος, Βιβλίον 2, Αρίστιππος, 69.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου